Më 18 shkurt, në Shtetet e Bashkuara është dita e Presidentëve, kur amerikanët ndalen për të nderuar udhëheqësit e vendit të tyre, duke filluar me presidentin e parë, Xhorxh Uashington.
Që nga koha e vdekjes së Uashingtonit më 1799, ditëlindja e tij, 22 shkurti, u bë jo-zyrtarisht një ditë feste dhe në vitin 1885 u shpall festë kombëtare. Me kalimin e kohës, amerikanët filluan të nderojnë një udhëheqës tjetër të madh, Abraham Lincoln, ditëlindja e të cilit, më 12 shkurt, bie afërsisht me ditëlindjen e Uashingtonit. Në vitin 1971, dy ditëlindjet u njëjtësuan, dhe u vendos që të gjithë presidentët të nderohen të hënën e tretë të muajit shkurt.
Uashingtoni fitoi famë për udhëheqjen e amerikanëve drejt fitores në luftën për pavarësi nga Britania. Popullariteti i tij ishte i tillë sa ai mund t'a shpallte veten mbret, nëse do të zgjidhte të bëhej i tillë. Disa prej oficerëve në ushtrinë e tij, të padurueshëm me procesin demokratik, i kërkuan Uashingtonit të shpallej mbret.
"Hiqni dorë nga këto mendime", u tha Uashingtoni, dhe i qortoi ashpër ata që bënë këtë propozim. Ai urdhëroi shpërbërjen e ushtrisë, dha dorëheqjen nga posti i komandantit dhe doli në pension duke u tërhequr në jetën private.
Në atë kohë, Amerika ishte një konfederatë prej 13 shtetesh të lira. Gjatë 6 viteve të ardhshme, amerikanët u përpoqën për të krijuar një qeveri efektive federale, por që u linte shteteve kompetenca të rëndësishme. Shumë amerikanë nuk besonin në idenë e një qeverie qendrore dhe i frikësonte shpërdorimi i pushtetit nga zyrtarët federalë, veçanërisht presidenti.
Në këtë kohë kritike, Uashingtoni ishte një person që shumica e amerikanëve ishin të gatshëm t'a besonin. Ai ishte zgjedhja e vetme për të qenë presidenti i parë i vendit.
Kur Uashingtoni mori detyrën, Shtetet e Bashkuara kishin një kushtetutë, por qeveria nuk ishte organizuar ende. Kur Uashingtoni u largua, Shtetet e Bashkuara ishin njohur nga fuqitë e mëdha të botës. Uashingtoni e vuri vendin mbi një bazë të shëndoshë financiare dhe krijoi një ushtri efikase për të mbrojtur kufijtë e zgjeruar të Amerikës.
Në Francën revolucionare, idealet demokratike denigruan në trazira, terror dhe shtypje. Por në Shtetet e Bashkuara, nën udhëheqjen e Uashingtonit, revolucioni prodhoi qeveri të qëndrueshme, demokratike dhe të ligjshme. Duke lënë vullnetarisht postin e presidentit pas dy madanteve katër-vjeçarë, Xhorxh Uashingtoni vendosi një precedent të rëndësishëm për të gjithë presidentët e ardhshëm. Ai gjithashtu mbikëqyri transferimin paqësor të pushtetit nga një udhëheqës i zgjedhur në një tjetër, një parim jetik për demokracinë dhe një shembull për popujt në mbarë botën.